CZŁOWIEK I BIOSFERA Wyróżnione

Dlaczego osobom mądrym trudniej o szczęście

Czy zauważyliście, że znaczna część najbardziej inteligentnych ludzi czy innych głębokich indywidualistów – niezależnie czy znanych osobiście czy poprzez lektury, dokumenty, media, etc. ma problemy z osiągnięciem szczęścia?

Mogą mieć kochającego partnera życiowego, rodzinę czy pracę, która daje satysfakcję – mimo wszystko czują się samotni, smutni czy zniechęceni. Ernest Hemingway powiedział, że „szczęście u osób inteligentnych jest jedną z najrzadszych rzeczy, jakie znam”.


Nie opuść innych artykułów i programów
Zapisz się do comiesięcznego newslettera


Serwis Learning Mind wskazał 6 powodów, dlaczego poczucie szczęścia jest tak rzadkim fenomenem u inteligentnych osób.

Osoby inteligentne wszystko nadmiernie analizują

Wielu ludzi z wysokim IQ ma tendencje do bycia myślicielami, którzy ciągle wszystko analizują – poczynając od tego co dzieje się obecnie w jego życiu, jak i całą przeszłość. Jest to proces często wysysający energię, zwłaszcza kiedy konkluzje bywają niepożądane czy frustrujące.

Z pewnością słyszeliście określenie, że „ignorancja jest błogosławieństwem”. Z pewnością jest to prawda – im mniej rozumiesz, tym bardziej jesteś beztroski, a co za tym idzie bardziej szczęśliwy. Będąc w stanie odczytywać swoje i innych prawdziwe ja, a także ukryte lub nieuświadomione motywy, czujemy się zawiedzeni czasem nie tylko sobą, ale i całym otaczającym światem. Uczucia te przychodzą wraz z filozoficznymi refleksjami na problemy globalne i ponadczasowe, na które trudno znaleźć rozwiązanie lub w ogóle ono nie istnieje.

Osoby inteligentne mają wysokie standardy

Mądrzy ludzie wiedzą, czego chcą od życia i nie godzą się na osiągnięcie mniej – bez względu na to, jakiej to dotyczy dziedziny życia. Oznacza to, że trudniejsze jest uzyskanie satysfakcji z własnych osiągnięć, związków czy w zasadzie każdego elementu ich życia.

Co więcej, wiele z tych błyskotliwych osób, posiadając umysły budujące niesamowite teorie, posiada jednocześnie niewielką inteligencję praktyczną, utrzymując jednocześnie idealistyczne spojrzenie na świat. Zatem, kiedy ich oczekiwania wobec świata zmierzą się z surową rzeczywistością i innymi ludźmi, nieuchronnie prowadzi to do poczucia zawodu.

Osoby inteligentne są zbyt surowe wobec samych siebie

Innym powodem, dlaczego ludziom mądrym dużo trudniej o szczęście, jest fakt, że mają skłonności do bycia zbyt surowymi wobec siebie. Nie mam na myśli tylko samego rozróżnienia na osiągnięcia czy porażki. Osoby, które myślą głęboko i wnikliwie często analizują sami siebie i własne zachowania pod kątem bardzo rygorystycznych standardów i instynktownie szukają aspektów, za które mogliby się obwinić. Najczęściej wówczas uznają, że obecny poziom nie jest akceptowalny i wymaga dalszej pracy.

Czasami leżąc po prostu w łóżku i starając się zasnąć, pojawiają się nagle przywołania sytuacji, które miały miejsce miesiąc czy rok temu, w których osoby te oceniają, że zachowały się w niewłaściwy sposób. Wystarcza to, aby zaburzyć stan zasypiania, zmienić nastrój i skłonić do długiej analizy. Osoby ponad miarę inteligentne często doświadczają tego rodzaju retrospekcji. Wszystko to powoduje kultywowanie winy, niezadowolenia i innych negatywnych emocji zatruwających poczucie szczęścia.

Rzeczywistość to za mało

Osoby z wyższym IQ nigdy nie przestają poszukiwać czegoś większego – wzoru, znaczenia, celu. Ci najgłębiej penetrujący świat i najwięksi marzyciele nie przestają na tym – ich niespokojne umysły oraz wyobraźnia, która nie przestaje pracować, nie pozwalają im po prostu się zrelaksować i cieszyć „dobrymi rzeczami w życiu”. Tacy ludzie pragną czegoś fantastycznego, idealistycznego, wiecznego – no i oczywiście nie mogą tego znaleźć w realnym, skostniałym świecie wokół.

Czy kiedykolwiek czułeś się, że nie należysz tutaj i powinieneś mieszkać gdzie indziej, nawet być może na innej planecie? Osoby o wysokim poziomie inteligencji czują się tak bardzo często, jeśli nie cały czas. Jak można zatem czuć się szczęśliwym, kiedy permanentnie czujesz się obco w świecie, który cię otacza?

Brak komunikacji i zrozumienia

Być w pełni zrozumianym przez innego człowieka, to jedno z najwspanialszych doświadczeń, jakich można zaznać. Jest to bardzo komfortowe, kiedy możemy przeprowadzić głęboką konwersację z osobą o podobnym umyśle, która rozumie nasze idee oraz dzieli podobne spojrzenie na świat. Niestety osoby o wysokim IQ rzadko tego doświadczają. Wielu z nich czuje się odosobnionymi ludźmi, niezrozumianymi przez większość ludzi. Do tego często odnoszą – możliwe, że trafnie – wrażenie, że osoby wokół nie doceniają faktu, w jaki funkcjonują ich umysły i czynią z tego bardziej problem niż zaletę.

Badania naukowe dowiodły, że osoby z wysokim IQ, żeby mieć poczucie szczęścia, potrzebują mniej kontaktów społecznych niż osoby o przeciętnym poziomie inteligencji. Nie oznacza to, że wyjątkowo mądre osoby nie pragną interakcji z innymi ludźmi czy dobrej rozmowy. Po prostu wolą rozmawiać o fascynujących aspektach tej rzeczywistości niż włączać się do rozmowy o wczorajszym obiedzie, pogodzie czy planach na weekend. Konsumpcyjny styl życia powoduje, że trudniej jest o czas i odpowiednią osobę do głębokich rozmów. Nie jest to z pewnością fakt pocieszający.

Wysokie IQ i problemy psychologiczne

Istnieje wiele badań, które łączą zaburzenia psychiczne, takie jak wyobcowanie i lęki społeczne czy dwubiegunowość, właśnie z wysokim IQ. Czy stany te są efektami ubocznymi genialnych umysłów? Kto wie – nauka do końca nie rozstrzygnęła jednoznacznie tej zagadki ludzkiego umysłu.

Jednocześnie osoby o wysokim ilorazie inteligencji, które nie cierpią na zaburzenia mentalne, są wciąż narażone na tzw. depresję egzystencjalną, która może wywodzić się z nadmiernego myślenia oraz analizowania. Jeśli jesteś osobą, która nieustannie myśli i wszystko głęboko analizuje, w pewnym momencie zaczynasz zastanawiać się nad sensem swojego życia jako całości. Następnie powoduje to przewartościowanie własnego życia, co w rezultacie prowadzi do nagle pojawiającego się smutku bez wyraźnej przyczyny.

***

A czy wy zmagacie się z tematami opisanymi w tym artykule? Jakie – wg was – inne powody decydują o tym, że osobom inteligentnym jest trudniej o stałe poczucie szczęścia? A może tak nie uważacie w ogóle? Zapraszamy do dyskusji na naszym profilu Facebook 🙂


Podobał Ci się artykuł? Wspieraj nas poprzez ubezpieczenia od IdeaFairPlay!

Idea Fair Play

Przeczytaj także

Ciemna strona empatii

Alan O. Grinde

“Geny depresji” ukazują złożoność problemu

Alan O. Grinde

Obrazy połączeń mózgowych ukazują poziom inteligencji

Alan O. Grinde

Test – czy mógłbyś zostać agentem KGB?

Alan O. Grinde

Czy drzemie w tobie puzzle-ninja?

Alan O. Grinde

Codzienne nawyki, które zabijają naszą inteligencję

Alan O. Grinde