CZŁOWIEK I BIOSFERA

Język żaby robi różnicę

Siła, z jaką język żaby rogatej przyczepia się do powierzchni, przekracza trzykrotnie ciężar tego bezogonowego płaza. Taki wniosek sformułowano w drodze eksperymentu, podczas którego po raz pierwszy zmierzono sprawność organu łowczego, dzięki któremu żaba rogata może żywić się owadami o znacznie większej masie ciała niż jej własna.

Żaba rogata może pochwycić ofiary o wiele większe od niej samej. Cały sekret tej zdolności tkwi w sile przyczepności języka, który ten gatunek płaza wykorzystuje jako narzędzie do polowania. Nowe badanie opisane i opublikowane w czasopiśmie Scientific Reports, autorstwa Thomasa Kleinteicha i jego kolegów z Uniwersytetu Christiana-Albrechta w Kilonii w Niemczech, wyjaśniło niedawno mechanizmy tej wyjątkowej łowczej sprawności.


Nie opuść innych artykułów i programów
Zapisz się do comiesięcznego newslettera


Liczne gatunki płazów posiadają język pokryty bardzo kleistym śluzem, który stanowi potężną broń służącą do chwytania ofiar, którymi się żywią. Intensywność, z jaką działa ten śluz i siły leżące u podstaw adhezji, są jednak mało znane.

W przeprowadzonym badaniu Kleinteich i jego współpracownicy zanalizowali właściwości śluzu żab rogatych z rodzaju Ceratophrys za pomocą pomysłowego przyrządu doświadczalnego, przy użyciu którego płazy te były stymulowane do wyciągania języka w celu złapania zdobyczy umieszczonej za ekranem z przezroczystego, wrażliwego na nacisk, szkła.

W ten sposób niemieccy naukowcy zaobserwowali, że siła adhezyjna wywierana przez język żaby jest trzy razy większa od masy jej ciała. Intensywność tej siły jest wprost proporcjonalna do nacisku wywieranego uderzeniem języka i odwrotnie proporcjonalna do czasu trwania uderzenia.

Ponadto odnotowano silniejsze przywieranie przy rozproszeniu śluzu na mniejszym obszarze w strefie kontaktu języka z powierzchnią, co prowadzi do hipotezy, że śluz nie zawiera wyłącznie swego rodzaju płynu kleistego czy lepu oraz wskazuje, że powierzchnia języka płaza przyczynia się w zasadniczy sposób do skuteczności mechanizmu przywierania.

Zdaniem naukowców następnym krokiem będzie ustalenie, czy język żaby rogatej osiąga analogiczne siły adhezyjne na innego rodzaju powierzchniach i o odmiennej strukturze, bardziej podobnej do tkanek ofiar tych płazów, takich jak futro, pióra czy oskórek.

Źródło: Scientific Reports Grafika: Brian Gratwicke, Panama Amphibian Rescue and Conservation Project


Podobał Ci się artykuł? Wspieraj nas poprzez ubezpieczenia od IdeaFairPlay!

Idea Fair Play

Przeczytaj także

Zabawy językowe śpiącego mózgu

Anna Śnieżyńska

Zalety inwestycji we własną edukację w długiej perspektywie czasu

Autor Zewntętrzny

Słowa jak pociski. Dlaczego potrafią ranić?

Alan O. Grinde

Dlaczego głos lemura stymuluje noworodki?

Anna Śnieżyńska

Dzieci uczą się języka już w życiu płodowym

Karolina Pietrzak

Płód słucha, dziecko pamięta

Anna Śnieżyńska