CZŁOWIEK I BIOSFERA

Kobiety samuraje – zadrzyj z nią, a będziesz miał kłopoty

Kiedy oglądaliście film Kurosawy „Siedmiu samurajów”, który osadzony jest w XVI-wiecznej Japonii, to naszym oczom nie były ukazywane kobiety-wojownicy trzymające katany i inne bronie, a jednak przecież takie osoby istniały. Nie stanowią jednak popularnej części historii o japońskich wojownikach, przynajmniej w zachodniej kulturze.

Początki tych wojowników, znanych jako onna bugeisha, datuje się na okres panowania Cesarzowej Jungu, która w 200 roku n.e. przeprowadziła inwazję na Koreę, po tym jak jej mąż Imperator Chuai  (czternasty imperator Japonii), poległ w bitwie. Legenda głosi, że dokonała tego bez rozlewu krwi. Wykorzystała swoją pozycję, aby wprowadzić ekonomiczne i społeczne zmiany, a w późnym XIX wieku stała się pierwszą kobietą umieszczoną na japońskim banknocie.

Onna bugeisha przeważnie unikały mieczów katany, stosowanych przez ich męskich odpowiedników. Zamiast tego działały z użyciem naginata – wszechstronnej broni z zaokrąglonym ostrzem na końcu. Długa broń pozwalała żeńskim wojownikom być efektywnymi w starciu z większymi i cięższymi przeciwnikami. Dodatkowo kobiety samuraje były bardzo dobrze wyszkolone w broniach dystansowych jak łuki.

Tomoe Gozen, Nakano Takeko i Hojo Masako są znanymi przykładami onna bugeisha, jednakże ich wyczyny są bardziej pamiętane przez podania ludowe niż poprzez samą historię. Tomoe była aktywnym wojownikiem w XII i XIII wieku. Walczyła w bitwie pod Awazu, w której zabiła przywódców wrogich klanów, w tym ścinając głowę Honda no Moroshige z Musashi. Wielu samurajów uciekało przed nią, jak słynny generał Yoshinaka Minamoto, który na łożu śmierci przyznał, że uciekł, bo śmierć z ręki kobiety okryłaby go hańbą.

W japońskim eposie rycerskim „Heike monogatari” napisano:

„Tomoe była bardzo piękna – z białą skórą, długimi włosami oraz pełna wdzięku i uroku. Była tez wybitnym łucznikiem, a jej umiejętności władania mieczem były warte tysiąca wojowników. Była gotowa stanąć do walki nawet z demonem czy bogiem, uzbrojona lub nie. Z niezwykłą umiejętnością jeździła konno, nawet po niebezpiecznych zjazdach”.

Nakano Takeko żyła natomiast w XIX wieku. Podczas prowadzenia do boju wojsk przeciwko imperialnej armii, w południowo-centralnej Japonii, zginęła od postrzału w pierś. Wiedząc, że umiera, poprosiła swoją siostrę Yuko, aby odcięła jej głowę i spaliła, żeby przeciwnik nie mógł wziąć jej jako trofeum. Jej ciało zabrano do świątyni Hokai, gdzie je spalono pod sosnowym drzewem.

[unitegallery kobietysamuraje]

Źródło: Dangerous Minds

Przeczytaj także

Czy drzemie w tobie puzzle-ninja?

Alan O. Grinde

Ciąża, poród, dziecko i stare poradniki

Renata Marszałek

Antycypacje Tesli – kiedy kobieta jest szefem

Alan O. Grinde

Robot za milion dolarów

Alan O. Grinde

Zmutowane motyle spod Fukushimy

Alan O. Grinde

Wieczorny stres jest dla nas bardziej niebezpieczny niż ten doświadczany rankiem

Anna Tomb