Fundacja Praca Moc Energia
CZŁOWIEK I BIOSFERA

Oceaniczny potwór zdemaskowany

Pochodzenie Cerataspis monstrosa było tak tajemnicze i niezbadane, jak głębokie są wody oceanu. Nad zagadką tą trudzili się naukowcy od ponad 180 lat. Po prawie dwóch wiekach udało się wytropić larwy, które pojawiły się w jelitach innej ryby, ale aż do teraz, nie znaleziono żadnego, dorosłego osobnika. Profesor biologii, Keith Crandall, z Uniwersytetu Jerzego Waszyngtona w USA, dokonał ostatnio przełomowego odkrycia, łamiąc kod DNA nieuchwytnego skorupiaka. Jego wyniki zostały opublikowane w czaspiśmie „Ekologia i Ewolocja”, a badania sfinansowała między innymi Narodowa Fundacja Nauki (NSF).  Doktor Crandall, główny autor artykułu wyjaśnia, że „larwa potwora” i głębinowe krewetki aristeidae znane jako armatus Plesiopenaeus mają wspólną cechę: larwy i dorosłe formy tego samego gatunku są takie same. Stąd wniosek, że Cerataspis monstrosa jest formą początkową w stosunku do postaci dorosłej, jaką jest armatus Plesiopenaeus.

Dotychczasowe próby odnalezienia dorosłej postaci larwy, jak dotąd nie przyniosły żadnego rezultatu. Zdolność postaci larwalnych do zmian w dorosłe krewetki nie była wystarczającym wyjaśnieniem, gdyż „młodzieńcza” faza rozwoju była zupełnia różna od od innych stadiów wzrostu.


Nie opuść innych artykułów i programów
Zapisz się do comiesięcznego newslettera


Cerataspis monstrosa ma ciężką zbroję, gruby korpus i wyjątkowo zdobny róg. Opisywana jest jako „zwierzę potworne i zniekształcone”, stanowiące pokarm dla takich drapieżników jak: tuńczyki czy delfiny. Plesiopenaeus natomiast  jest czerwony i wyglądem przypomina kraba lub homara. Można go spotkać głównie w wodach Oceanu Atlantyckiego, jednak odnalezienie okazu pośredniego między Cerataspis monstrosa, a Plesiopenaeus, okazało się dla zoologów bardzo trudne.

Doktor Crandall powiedział, że naukowcy już od końca XIX wieku zaczęli podejrzewać związek pomiędzy Cerataspis, a niektórymi krewetki, zamieszkującymi morskie głębiny. Dlatego kiedy jeden okaz Cerataspis monstrosa został odnaleziony w północnej części Zatoki Meksykańskiej, poddano go wnikliwym, genetycznym analizom.

„Ponieważ wcześniejsze badania sugerowały związek między Cerataspis i krewetkami penaeoid, a osobnikami należącymi do rodziny aristeidae, zaczęliśmy intensywne badania w ramach tych grup,” powiedział Crandall. Jego labolatorium zbiera dane o sekwencji DNA skorupiaków od wielu lat, a zatem miał on doskonałą bazę odniesienia dla porównywania materiału genetycznego Cerataspis.

„To bardzo ekscytujące rozwiązać prawie 200-letnia zagadkę”, powiedział naukowiec. Crandall podsumowując zaznaczył: „to był projekt, któremu z pewnością dopisało nie tylko szczęście w uzyskaniu odpowiedniej próbki, ale także wyjatkowa wiedza aby zabezpieczyć badany okaz. Ponadto w dużym stopniu do sukcesu przysłużył się nowoczesny sprzęt labolatoryjny, a także narzedzia analityczne do zbierania unikalnych danych, na podstawie których mogliśmy odpowiedzieć na nurtujące nas pytania”.

Źródło: George Washington University Grafika: D.L. Felder


Podobał Ci się artykuł? Wspieraj nas poprzez ubezpieczenia od IdeaFairPlay!

Idea Fair Play

Przeczytaj także

Jak wyglądali nasi przodkowie?

Karolina Pietrzak

Intymny związek trwający od wieków

Alan O. Grinde

Matczyna klątwa: dlaczego mężczyźni żyją krócej?

Karolina Stasieńko

Chroniąc drzewa kopalne

Alan O. Grinde

50 papierosów = 1 mutacja DNA. Warto?

Alan O. Grinde

Aspirujesz do roli ojca? Uważaj na dietę!

Anna Śnieżyńska