NAUKA I ASTRONOMIA

Zdjęcie Galaktyki Wiatraczek, M101

To zdjęcie tej galaktyki, znanej również jako M101, zawiera w sobie połączone obrazy z podczerwieni, widma widocznego, ultrafioletu i rentgena, pobrane z czterech teleskopów NASA. Widok ten ukazuje, że zarówno młode jak i stare gwiazdy są równomiernie rozłożone wzdłuż ciasno nawiniętych spiralnych ramion M101. Tego rodzaju zdjęcia kompozytowe pozwalają astronomom zobaczyć jak właściwości jednego spektrum światła pasują z tymi widocznymi w innych częściach. To jak podglądanie obiektu przez zwykły aparat, ultrafioletową kamerę, noktowizor i rentgen jednocześnie.

Galaktyka Wiatraczek znajduje się w konstelacji Wielkiej Niedźwiedzicy, znanej również jako Wielki Wóz. Jest większa o około 70% od naszej Drogi Mlecznej, a jej średnica wynosi blisko 170,000 lat świetlnych. Znajduje się w odległości 21 milionów lat świetlnych od Ziemi. Oznacza to, że światło jakie widzimy na tym zdjęciu opuściło tę galaktykę około 21 milionów lat temu – czyli dużo wcześniej, zanim człowiek zaczął w ogóle stawiać pierwsze kroki na Ziemi.

Czerwone barwy na obrazie pokazują światło w podczerwieni, widoczne w taki sam sposób jak przez teleskop Spitzera. Obszary te pokazują ciepło emitowane przez pyłowe pasy galaktyki – gdzie formują się gwiazdy.

Żółty komponent jest widzialnym światłem, obserwowanym przez teleskop Hubble’a. Większość tego światła pochodzi z gwiazd i śledzą one tę samą spiralną strukturę, co pyłowe pasy widziane w podczerwieni.

Niebieskie obszary pokazywane przez światło w ultrafiolecie, podawane są przez gorące, młode gwiazdy uformowane około milion lat temu. Ten element obrazu został uchwycony przez Galaxy Evolution Explorer, który niedawno został wypożyczony do Kalifornijskiego Instytutu Technologii w Pasadenie, Kalifornia.

I w końcu, najgorętsze obszary są ukazane jako purpurowe, w których teleskop kosmiczny Chandra, obserwował emisję fal rentgenowskich z eksplodujących gwiazd, a także gazu i materii zderzającej się wokół czarnej dziury.

Pełne zdjęcie w dużej rozdzielczości znajdziecie tutaj.

Źródło: Jet Propulsion Laboratory Grafika: NASA/JPL-Caltech/ESA/STScI/CXC

Przeczytaj także

Piękne przesłanie Stephena Hawkinga do osób z depresją i niepełnosprawnością

Alan O. Grinde

Groźnie wyglądająca para galaktyk nigdy się nie spotkała

Alan O. Grinde

Nowa planeta pozasłoneczna

Alan O. Grinde

The World at Night, urzekające spotkanie światła i mroku

Anna Śnieżyńska

Kolejna planeta bez rodzimej gwiazdy?

Alan O. Grinde

Widoki z Hubble rozcinające niebo

Alan O. Grinde