Fundacja Praca Moc Energia
MUZYKA I KULTURA

Zbrodnia jako inspiracja – panel dyskusyjny

MOCAK Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie zaprasza już dziś na panel dyskusyjny “Zbrodnia jako inspiracja”, który odbędzie się o godzinie 18! Wydarzeniu towarzyszy wystawie “Zbrodnia w sztuce”, która jest czwartą z kolei ekspozycją realizowaną przez MOCAK w serii łączącej sztukę z najważniejszymi terminami cywilizacyjnymi, takimi jak historia, sport, nauka czy religia. W czasie spotkania zostanie omówiona kwestia zbrodni, która staje się inspiracją dla artystów.

W dyskusji wezmą udział:

  • Anna R. Burzyńska – wykładowca Uniwersytetu Jagiellońskiego, krytyk teatralny. Jest stałą recenzentką “Tygodnika Powszechnego”, publikuje w “Didaskaliach”, “Notatniku Teatralnym”, “Teatrze”, “Ricie Baum”.
  • Bogusław Habrat – pracownik Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Warszawie, autor tekstu Psychiatria, kreatywność i zbrodnie w katalogu wystawy “Zbrodnia w sztuce”.
  • Maria Anna Potocka – dyrektor MOCAK-u, współkurator wystawy “Zbrodnia w sztuce”.
  • Roma Sendyka – adiunkt w Katedrze Antropologii Literatury i Badań Kulturowych Wydziału Polonistyki UJ, zajmuje się teoriami badań literackich i kulturowych, wizualnością, genologią i zjawiskami “transdyscyplinarnymi”. Autorka książki Nowoczesny esej. Studium historycznej świadomości gatunku.

O WYSTAWIE

“Zbrodnia w sztuce” to czwarta z kolei wystawa realizowana przez MOCAK w serii łączącej sztukę z najważniejszymi terminami cywilizacyjnymi, takimi jak historia, sport, nauka czy religia. Do tej pory odbyły się trzy wystawy: Historia w sztuce, Sport w sztuce i Ekonomia w sztuce. Celem tej serii jest ukazanie, jak wiele twórczych inspiracji i możliwości symbolicznych kryje się w codzienności. Najnowsza prezentacja, na której zobaczymy prace 40 polskich i zagranicznych artystów, pokazuje różnorodne możliwości tematyczne, symboliczne i krytyczne, jakie zawiera zbrodnia.

Zbrodnia ujawnia to wszystko, co w człowieku jest fanatycznym oszołomieniem, mroczną bezradnością i krzywdą bez zadośćuczynienia. Zbrodnia ma dwa źródła: albo jest efektem “mniejszych” zbrodni, rzadko karanych, bo dokonywanych w zaciszu domowym na słabszych, którzy potem szukają odwetu na społeczeństwie, albo wynika z podjudzania ze strony polityki i religii. Zbrodnia odkrywa wielkie “bogactwo” zła, jakie w nas tkwi. Ujawnia skrywane ludzkie skłonności, pomieszanie sprawiedliwości z niesprawiedliwością, eksperymenty na ludzkiej wrażliwości oraz perwersyjną atrakcyjność. Jest lekcją na temat ludzkiej bezradności i kulturowej szarpaniny.

Na wystawie można zobaczyć między innymi pochodzącą z początku XX wieku kolekcję portretów policyjnych, dokumentującą przestępców z jednej z ubogich dzielnic Sydney – zapis fotograficzny nie ujawnia popełnionych przez nich występków, pozostawiając widzowi miejsce na domysły. Grafiki Andy’ego Warhola z serii Krzesło elektryczne (1971) to z kolei prezentacja szczególnego świadka zbrodni – przedmiotu ustawionego w całkowicie pustej sali egzekucji – symbolu brutalności i samotności śmierci. Fotografia krzesła elektrycznego zafascynowała Warhola do tego stopnia, że wykorzystał ją w wielu swoich pracach. Szczególne miejsce na wystawie zajmują dzieła belgijskiego artysty Danny’ego Devosa, który w swojej twórczości ujawnia fascynację tematyką zbrodni i seryjnych morderstw. Na wystawie można zobaczyć między innymi prace odnoszące się do postaci Eda Geina – seryjnego mordercy, który ze spreparowanych zwłok wykonywał przedmioty użytkowe – a także Teda Bundy’ego, Deana Corlla, znanego jako Candyman, czy instalację nawiązująca do głośnej sprawy morderstwa aktorki Elizabeth Short, nazwanej Czarną Dalią.

W sekwencję historycznych inspiracji wpisuje się praca duetu artystycznego Generic Art Solutions – Studium według obrazu Portret Innocentego (2010). Artyści w XVII-wiecznej kompozycji Velázqueza, przetworzonej następnie przez Francisa Bacona, dopatrzyli się postaci skazańca na krześle elektrycznym. Powstał dyptyk przedstawiający człowieka “skazanego na fotel” i próbującego z tym walczyć. Zbrodnię gwałtu obrazuje instalacja Doroty Nieznalskiej Modus operandi (1998). Artystka konfrontuje ofiarę z oprawcą, by podkreślić bezradność sprowadzonej do roli obiektu kobiety oraz koszmar zdarzenia i upokorzenie przesłuchań.

Wystawie towarzyszy obszerna dwujęzyczna, polsko-angielska publikacja, rozwijająca tematykę prezentowanych prac, rozważająca najważniejsze zagadnienia wynikające z relacji zbrodnia – sztuka. Oprócz tekstów teoretycznych autorstwa Noëla Carrolla, Brunona Hołysta, Bogusława Habrata, Colina Wilsona i Marii Anny Potockiej katalog zawiera bogato ilustrowaną część poświęconą artystom i pracom pokazywanym na wystawie.

MOCAK Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie
ul. Lipowa 4
30-702 Kraków
Strona WWW

Godziny otwarcia Muzeum:
wtorek;niedziela 11;19
e-mail: recepcja@mocak.pl
tel. +48 12 263 40 00

Źródło: MOCAK Grafika: MOCAK

Przeczytaj także

Ostatnio robiłam kwiaty z bibuły. Wystawa Be Together

Alan O. Grinde

Niezwykłe zdjęcia sudańskiego plemienia Dinka

Anna Śnieżyńska

Magiczna podróż przez fluorescencyjną rafę koralową

Alan O. Grinde

Horyzont zdarzeń, Sebastian Łubiński

Alan O. Grinde

Rob Woodcox- The power within you (Moc w tobie)

Hedi Hizrieva

Katarzyna Jonas – Portrety

Alan O. Grinde